De politiecommissaris neemt een centrale plaats in binnen de Belgische Geïntegreerde Politie. Het is de manager van de organisatie, die de teams aanstuurt, operaties coördineert en de schakel vormt tussen het terrein, de gerechtelijke autoriteiten en het bestuur. Het beroep spreekt aan door de verantwoordelijkheden, het maatschappelijk nut en de diversiteit van de opdrachten, maar vereist ook een stevig traject: een veeleisend diploma, een selectieve toelatingsproef en een lange opleiding.
Dit artikel biedt een compleet overzicht van de functie. U ontdekt er de omschrijving van de graad, de dagelijkse taken, de plaats van de commissaris in de hiërarchie, de toelatingsvoorwaarden, de twee toegangswegen, het verloop van de selectieproeven, de structuur van de opleiding en de loopbaanperspectieven. Tot slot beantwoordt een FAQ de meest gestelde vragen over dit beroep.
Wat is een politiecommissaris in België?
De politiecommissaris, afgekort CP, is een graad binnen het officierskader. De titularis bezit de dubbele hoedanigheid van officier van gerechtelijke politie (OGP) en officier van bestuurlijke politie (OBP), wat hem of haar uitgebreide wettelijke bevoegdheden verleent over de twee pijlers van de politiewerking.
Naast de graad is de commissaris vooral de manager van de organisatie. Volgens officiële informatie van de Geïntegreerde Politie sturen commissarissen teams aan en coachen ze medewerkers, waken ze over het bereiken van strategische doelstellingen, beheren ze cruciale informatie, nemen ze beslissingen en werken ze actieplannen uit die ze vervolgens uitvoeren. Het is een sturende functie, halverwege tussen operationele expertise en organisatorische verantwoordelijkheid.
De graad bestaat in zijn huidige vorm sinds de grote politiehervorming die op 1 januari 2001 in werking trad. Deze hervorming kwam er na de disfuncties die aan het licht kwamen tijdens de zaak-Dutroux, waarbij de gebrekkige coördinatie tussen de drie toenmalige politiediensten blootgelegd werd: de gemeentepolitie, de gerechtelijke politie en de rijkswacht. De fusie van deze drie korpsen leidde tot de huidige Geïntegreerde Politie, gestructureerd op twee niveaus (Lokale Politie en Federale Politie).
De politigraden zelf traden in werking op 30 april 2002, na de publicatie in het Belgisch Staatsblad van de wet van 26 april 2002. De graad van politiecommissaris groepeert sindsdien een reeks vroegere graden: adjunct-commissaris, hoofdcommissaris van kleine steden, commissaris bij de gerechtelijke politie bij de parketten, alsook onderluitenant, luitenant en kapitein van de rijkswacht.

De dagelijkse taken van de politiecommissaris
Volgens de officiële communicatie van de Geïntegreerde Politie coördineert de commissaris het voltallige operationele luik van het werk van de politiezone of de federale dienst waartoe hij behoort. Zijn hoofddoel is om de verschillende teams te verenigen tot één hechte kern. Binnen de Lokale Politie omvat dit zowel de interventiedienst als de wijkwerking, het verkeer en de lokale recherche.
De concrete verantwoordelijkheden vallen uiteen in verschillende hoofddomeinen. De commissaris geeft leiding aan en coacht het personeel van een eenheid of zone. Hij plant, coördineert en superviseert gerechtelijke en bestuurlijke operaties. Hij beheert de personele, materiële en financiële middelen van zijn dienst. Hij onderhoudt de contacten met de gerechtelijke autoriteiten (het parket) en met de bestuurlijke overheden (hoofdzakelijk de burgemeester). In crisissituaties neemt hij strategische beslissingen. Daarnaast vertegenwoordigt hij de organisatie tijdens officiële gelegenheden en overlegmomenten.
De rol als mentor is cruciaal. Commissaris Tim legt in een getuigenis op het officiële rekruteringsportaal uit dat commissarissen een voorbeeldfunctie vervullen en iedereen moeten kunnen stimuleren en naar een hoger niveau tillen. Tijd vrijmaken om te praten met collega's en naar hen te luisteren hoort bij het vak, want een gezonde werkomgeving levert betere operationele resultaten op.
« Ik heb de mooiste job ter wereld. Als kind was ik gefascineerd door de agent die ons hielp oversteken aan de schoolpoort. Mensen helpen is fantastisch. » — Commissaris Tim, Lokale Politie
De verdeling tussen Lokale Politie en Federale Politie bepaalt het dagelijkse takenpakket in sterke mate. De Lokale Politie verzekert de basispolitiezorg binnen haar zone: interventie, wijkwerking, verkeer en lokaal speurwerk. De Federale Politie behandelt bovenlokale fenomenen zoals georganiseerde misdaad of terrorisme, en levert gespecialiseerde steun (laboratoria, speciale eenheden). Een commissaris bij een federale gerechtelijke directie werkt hoofdzakelijk in burger; een commissaris in een lokale politiezone draagt het uniform bij de meeste officiële taken.
De hiërarchie: waar situeert de commissaris zich?
De Belgische Geïntegreerde Politie telt vijf niveaus van geüniformeerde functies: agent van politie, beveiligingsagent van politie, inspecteur, hoofdinspecteur met bijzondere specialisatie en politiecommissaris. De commissaris bevindt zich dus aan de top van deze operationele piramide. Het is ook het enige van deze vijf niveaus dat tot het officierskader behoort.
Het officierskader omvat vijf graden, van laag naar hoog: Aspirant-politiecommissaris (ACP), Politiecommissaris (CP), Eerste politiecommissaris, Hoofdcommissaris van politie (HCP) en Eerste hoofdcommissaris van politie. De aspirant-status geldt tijdens de opleiding. De toevoeging « Eerste » wordt automatisch aan de graad toegekend na 13 jaar graadanciënniteit.
Graden van het officierskader
| Benaming | Federaal insigne | Lokaal insigne |
|---|---|---|
| Eerste hoofdcommissaris van politie | 1HCP fedpol | L_1HCP |
| Hoofdcommissaris van politie | F_HCP | L_HCP |
| Eerste politiecommissaris | F_1CP | L_1CP |
| Politiecommissaris | F_CP | L_CP |
| Aspirant-politiecommissaris | F_ACP | L_ACP |
Ter vergelijking: de tussenliggende graden en de basisgraden zijn gestructureerd in twee andere kaders. Het middenkader omvat de hoofdinspecteurs en het basiskader groepeert de inspecteurs.
Graden van het middenkader
| Benaming | Federaal insigne | Lokaal insigne |
|---|---|---|
| Eerste hoofdinspecteur van politie | F_1HINP | L_1HINP |
| Hoofdinspecteur van politie | F_HINP | L_HINP |
| Aspirant-hoofdinspecteur van politie | F_AHINP | L_AHINP |
Graden van het basiskader
| Benaming | Federaal insigne | Lokaal insigne |
|---|---|---|
| Eerste inspecteur van politie | F_1INP | L_1INP |
| Inspecteur van politie | F_INP | L_INP |
| Aspirant-inspecteur van politie | F_AINP | L_AINP |
Het verschil tussen een commissaris en een inspecteur ligt niet enkel in de graad. De inspecteur behoort tot het basiskader en oefent een operationele terreinfunctie uit, toegankelijk met een diploma van het hoger secundair onderwijs. De commissaris daarentegen behoort tot het officierskader, oefent een management- en leidinggevende functie uit en moet een masterdiploma bezitten. Ook de aard van de wettelijke bevoegdheden verschilt: de commissaris bezit de hoedanigheid van OGP en OBP, wat zijn actieterrein aanzienlijk verbreedt inzake gerechtelijk onderzoek en handhaving van de openbare orde.
Naast het geüniformeerde personeel stelt de organisatie ook burgerpersoneel tewerk, aangeduid als Calog (Administratief en Logistiek Kader). Volgens cijfers van Bruxelles-J vertegenwoordigen deze burgerfuncties ongeveer 20% van het personeel en bestrijken ze uiteenlopende domeinen: communicatie, boekhouding, juridische zaken, logistiek, wetenschappelijk onderzoek, maatschappelijk werk en gezondheidszorg. De burgergraden zijn onderverdeeld in vier niveaus (A, B, C, D), van het hoogst tot het minst gekwalificeerde niveau.
Toelatingsvoorwaarden om politiecommissaris te worden
Om deel te nemen aan de selectieproeven moet aan verschillende algemene voorwaarden worden voldaan. U moet de Belgische nationaliteit bezitten, de burgerlijke en politieke rechten genieten, van onberispelijk gedrag zijn en een blanco uittreksel uit het strafregister (model 595) voorleggen dat op de datum van kandidaatstelling maximaal drie maanden oud is.
Het vereiste diploma is een universitair diploma of een niet-universitair diploma van het lange type (licentiaat of master). Alle afstudeerrichtingen worden aanvaard, ook al komen rechten en criminologie vaak voor. Studenten in het laatste jaar van het hoger onderwijs kunnen eveneens solliciteren. Deze openstelling voor alle masterrichtingen is een belangrijk Belgisch kenmerk: het verbreedt de vijver van kandidaten tot ver buiten enkel juristen.
De leeftijdsvoorwaarden zijn nauwkeurig bepaald. De kandidaat moet minstens 17 jaar oud zijn op de datum van kandidaatstelling, en minstens 18 jaar oud bij de toelating tot de basisopleiding. In die fase is ook een rijbewijs categorie B vereist, evenals het slagen voor de selectieproeven.
Enkele bijkomende regels omkaderen de inschrijving. Volgens de officiële informatie mag een kandidaat niet vijfmaal gezakt zijn voor de selectieprocedure voor hetzelfde kader. Standaard geldt na een mislukking een wachttijd van één jaar vooraleer men zich opnieuw kan inschrijven. De deliberatiecommissie kan in bepaalde gevallen een kortere termijn (acht maanden) toestaan voor de tweede, derde en vijfde poging. Na een derde definitieve mislukking loopt de wachttijd op tot meer dan zes jaar.
Ook fysieke en medische voorwaarden spelen mee. De kandidaat moet beschikken over de vereiste fysieke vaardigheden en mag geen handicap vertonen die onverenigbaar is met de functie. Tatoeages in de hals en op het gezicht leiden tot een medische ongeschiktheid, en elke tatoeage met een racistisch of discriminerend karakter resulteert in een automatische uitsluiting.
De twee toegangswegen tot de graad
Er bestaan twee toegangswegen tot de graad van commissaris: de externe werving en de interne bevordering. Ze richten zich tot verschillende profielen en verlopen via afzonderlijke procedures.
De externe werving staat open voor iedereen met een masterdiploma, zonder voorafgaande politie-ervaring. De kandidaat neemt deel aan het vergelijkend examen en volgt bij welslagen een bezoldigde opleiding van 24 maanden, waarin een kennismaking met het terreinwerk wordt gecombineerd met de ontwikkeling van managementcompetenties. Dit traject stelt universitaire profielen in staat om rechtstreeks in te stromen in het officierskader.
De interne bevordering richt zich tot personeelsleden die reeds in dienst zijn. Volgens Wikipedia kunnen hoofdinspecteurs met minstens 3 jaar anciënniteit via een intern vergelijkend examen commissaris worden. Dit gegeven wordt niet expliciet vermeld in de officiële communicatie van de Geïntegreerde Politie, die veeleer individuele loopbaantrajecten beschrijft.
De getuigenis van commissaris Tim illustreert de flexibiliteit van het systeem. Tim begon als inspecteur en kon vervolgens intern meedingen naar de graad van commissaris dankzij zijn masterdiploma. Maar zoals hij toelicht, had hij ook zonder universitair diploma kunnen doorgroeien van inspecteur naar hoofdinspecteur en vervolgens naar commissaris, louter via interne sociale promotie en de bijbehorende examens.
Het gezochte profiel blijft hetzelfde, ongeacht het instroomtraject. Volgens de officiële communicatie beschikt de ideale kandidaat over leiderschaps- en coachingkwaliteiten, een sterk organisatievermogen, een open blik voor gelijke kansen en diversiteit, en een duidelijke interesse voor een statutaire benoeming met grote verantwoordelijkheid.

De selectieprocedure
De selectieprocedure is streng en opgebouwd uit verschillende fasen. De eerste fase, de zogenaamde generieke selectie, omvat de hoofdproeven: cognitieve vaardigheidsproeven, een fysieke proef, een geannoteerd opstel (dissertatie), een persoonlijkheidsproef, een medisch onderzoek, de deliberatiecommissie en het antecedentenonderzoek (moraliteitscommissie).
De cognitieve vaardigheidsproef
Deze proef duurt een halve dag en toetst het vereiste potentieel om de basisopleiding succesvol te doorlopen. De eerste deelproef bestaat uit drie onderdelen: abstract redeneervermogen, numeriek redeneervermogen en verbaal redeneervermogen. Elk onderdeel is tijdgebonden. Ook de taalbeheersing wordt grondig beoordeeld. Omdat de procedure een vergelijkend examen betreft, worden er geen vrijstellingen verleend.
De fysieke proef
Deze proef bestaat uit een functioneel hindernissenparcours en een krachtproef (robustheidstest), met normen die zijn aangepast aan de leeftijd en het geslacht van de kandidaat. De regels voor herkansingen zijn strikt vastgelegd. Bij welslagen is de kandidaat gedurende 1 jaar vrijgesteld van deze proef. Bij een mislukking kan men zich 2 maanden na de eerste poging opnieuw aanbieden; deze herkansingsaanvraag kan tot 12 maanden na de initiële poging worden ingediend. Zakt de kandidaat ook voor de tweede poging, dan stopt de procedure en geldt een wachttijd van 1 jaar alvorens men zich opnieuw kan inschrijven.
Het geannoteerd opstel (dissertatie)
Deze proef toetst de vaardigheden van de kandidaat om een tekst grondig te analyseren, beargumenteerde standpunten in te nemen over een opgelegd thema en een samenhangend, goed gestructureerd document op te stellen, zowel qua inhoud als qua vorm. Dit weerspiegelt rechtstreeks de intellectuele vereisten die aan een toekomstig officier worden gesteld.
Het persoonlijkheidsgesprek en de STAR-methode
Het semigestructureerde selectiegesprek is gebaseerd op de STAR-methode, een beproefde gedragsgerichte evaluatietechniek. STAR staat voor Situatie, Taak, Actie en Resultaat. De kandidaat moet concrete praktijksituaties uit het verleden beschrijven, met toelichting van de omstandigheden, de toebedeelde taken, de ondernomen acties en de behaalde resultaten. Het doel is om competenties te objectiveren op basis van toetsbare voorbeelden in plaats van loutere intentieverklaringen.
Het competentiemodel voor het officierskader omvat vijf clusters: informatiebeheer (integreren), taakbeheer (beslissen), personeelsbeheer (aansturen, motiveren), interpersoonlijk beheer (externe klantgerichtheid, adviseren) en zelfmanagement (coping, zelfontwikkeling). Daarnaast worden fundamentele waarden geëvalueerd: inzet en motivatie, respect voor normen en integriteit, afwezigheid van extremisme en afwezigheid van psychopathologie.
De moraliteitscommissie en de territoriale beperking
Parallel aan de generieke selectie voert de moraliteitscommissie een milieu- en antecedentenonderzoek uit om na te gaan of er bezwarende elementen in het profiel van de kandidaat aanwezig zijn. Dergelijke elementen kunnen leiden tot de stopzetting van de kandidatuur of het opleggen van een territoriale beperking: de kandidaat mag in dat geval na de opleiding niet worden tewerkgesteld in een specifiek afgebakend gebied (provincie of lokale politiezone).
Redelijke aanpassingen
Kandidaten met leerstoornissen of een functiebeperking kunnen een redelijke aanpassing aanvragen voor de schriftelijke proeven. De mogelijke faciliteiten zijn divers: een derde extra tijd, mondelinge voorlezing van de vragen, mondeling antwoorden in plaats van schriftelijk, of het gebruik van computertools. De aanvraag moet uiterlijk 7 kalenderdagen vóór de proeven worden ingediend, vergezeld van een officieel medisch attest.

De opleiding: twee cycli, 24 maanden in totaal
Volgens de officiële bronnen verloopt de opleiding tot politiecommissaris in twee afzonderlijke cycli, met een totale duur van 24 maanden. De opleiding wordt ingericht aan de Nationale Politieacademie (ANPA) te Brussel.
De eerste cyclus is de voorbereidende opleiding, met een duur van 12 maanden inclusief 4 maanden stage. Hierin wordt de basis gelegd voor het politievak: initiatie op het terrein, fundamentele principes van de functie en kennismaking met de operationele realiteit.
De tweede cyclus is de eigenlijke basisopleiding, eveneens met een duur van 12 maanden inclusief 6 weken stage. Deze fase focust doorgedreven op management, projectbeheer en teamleiding, kortom de kerncompetenties van het officiersambt.
Volgens Polinfo trad op 22 november 2024 een vernieuwde basisopleiding in werking. Deze herstructureert het programma in modules rond drie grote pijlers: bestuurlijke politie (bijvoorbeeld de organisatie van een zonale verkeerscontrole of het beheer van een ongeplande ordedienst), gerechtelijke politie (bijvoorbeeld de voorbereiding en coördinatie van een huiszoeking of het uitvoeren van een fenomeenanalyse), en excellentie in de functie en management (opstellen van dienstnota's, leiden van een infosessie over nieuwe wetgeving).
De stages vormen een essentiële praktische component. Ze stellen aspiranten in staat om de theoretische kennis toe te passen op het terrein en concrete ervaring op te doen met de diverse facetten van het beroep. Een competentieprofiel fungeert als leidraad voor het curriculum, en resultaatsfiches documenteren de verworven vaardigheden doorheen het hele traject.
Voor externe kandidaten zijn de volledige 24 maanden opleiding bezoldigd. Er is dus geen onbetaalde periode die men zelf moet overbruggen vóór de indiensttreding.
Salaris en extralegale voordelen
Het officiële rekruteringsportaal omschrijft het salaris van een politiecommissaris als « aantrekkelijk », maar publiceert geen exacte barematabellen.
Volgens niet-officiële bronnen verdient een aspirant-commissaris tijdens de opleiding circa € 3.500 bruto per maand. Na de benoeming schommelt het loon van een commissaris doorgaans tussen € 4.000 en € 5.500 bruto per maand in de loop van de carrière. Een hoofdcommissaris kan oplopen tot meer dan € 6.500 bruto per maand. Deze bedragen zijn louter indicatief en niet officieel bevestigd: ze variëren naargelang anciënniteit, de exacte graad en de uitgeoefende functie.
De extralegale voordelen zijn daarentegen helder vastgelegd. Een commissaris geniet van 32 vakantiedagen per jaar, een 100% terugbetaling van het openbaar vervoer (trein en bus) voor woon-werkverkeer, gratis voortgezette opleidingen doorheen de loopbaan en gratis medische verzorging via de politiedienst.
Naast de directe verloning biedt het statuut van vastbenoemd ambtenaar een grote werkzekerheid en een beschermd wettelijk kader. Dit is een van de belangrijkste troeven voor kandidaten die professionele stabiliteit vooropstellen.
Loopbaanperspectieven en bevordering
De graad van commissaris is zelden een eindpunt. Na 7 dienstjaren kunnen commissarissen deelnemen aan de examens voor het directiebrevet, dat de weg opent naar een bevordering tot de graad van hoofdcommissaris van politie (HCP). Dit is de sleutelstap naar de hoogste leidinggevende functies.
Verschillende loopbaantrajecten liggen dan open. De commissaris kan de leiding nemen over grotere diensten binnen zijn zone of federale eenheid. Hij kan korpschef van een lokale politiezone worden, wat neerkomt op de operationele en bestuurlijke leiding over een volledige politiezone. Daarnaast kan hij doorgroeien tot directeur van een directie binnen de Federale Politie, bijvoorbeeld bij de federale gerechtelijke politie of een gespecialiseerde ondersteuningsdirectie.
Zoals de officiële communicatie benadrukt, evolueren officieren vaak doorheen hun loopbaan naar verantwoordelijke functies aan het hoofd van een directie of korps. Daarom integreert het competentiemodel van het officierskader vanaf het begin doelgericht leidinggevende en beleidsmatige vaardigheden.
Hierbovenop komt de automatische toekenning van de titel « Eerste ». Na 13 jaar anciënniteit in dezelfde graad wordt de commissaris van rechtswege Eerste politiecommissaris.
Voor- en nadelen van het beroep
Het beroep van politiecommissaris biedt sterke troeven, maar stelt ook reële eisen waar men zich vooraf best bewust van is.
Aan de positieve zijde komen in getuigenissen telkens dezelfde elementen terug: een boeiende loopbaan met grote verantwoordelijkheden, een sterk gevoel van maatschappelijk nut en betekenisvolle maatschappelijke impact. De statutaire werkzekerheid biedt uitzonderlijke stabiliteit. De afwisseling in opdrachten en de doorgroeimogelijkheden houden de uitdaging levendig, en het loonpakket inclusief voordelen geldt als zeer aantrekkelijk.
Wat de nadelen betreft, zijn de uitdagingen aanzienlijk: onregelmatige werkuren en een hoge graad van beschikbaarheid, ook tijdens nachten en weekends. Het stressniveau en de psychologische druk liggen hoog. Confrontatie met gevaarlijke of gewelddadige situaties behoort tot de realiteit van het terrein. De hiërarchische procedures en administratieve verplichtingen kunnen doorwegen, en de functie brengt een niet te onderschatten media- en politieke blootstelling met zich mee.
De werkomstandigheden variëren naargelang de specifieke post. Een eenheidshoofd combineert personeelsmanagement, vergaderingen en administratief werk met terreinbezoeken om grootschalige operaties te superviseren, crises te beheersen en voeling te houden met de manschappen. Het uniform wordt gedragen bij officiële functies en ordediensten, maar binnen bepaalde directies (zoals de federale gerechtelijke politie) werkt men hoofdzakelijk in burgerkledij.

Veelgestelde vragen
Wat is de rol van een politiecommissaris?
De politiecommissaris is de manager van de politie: hij geeft leiding aan en coacht teams, coördineert het operationele luik van een politiezone of federale dienst, neemt strategische beslissingen en stelt actieplannen op. Hij bezit bovendien de hoedanigheid van officier van gerechtelijke politie (OGP) en officier van bestuurlijke politie (OBP), wat hem specifieke wettelijke bevoegdheden verleent.
Welke studies zijn vereist om politiecommissaris te worden?
Om via de externe werving toegang te krijgen tot de graad van politiecommissaris is een universitair diploma of een niet-universitair diploma van het lange type (licentiaat of master) vereist. Alle masteropleidingen komen in aanmerking, al zijn rechten en criminologie veelvoorkomende richtingen. Ook laatstejaarsstudenten kunnen reeds solliciteren.
Hoe word je commissaris in België?
Er zijn twee toegangswegen: de externe werving (voor iedereen met een masterdiploma via een vergelijkend examen en een bezoldigde opleiding van 24 maanden) en de interne bevordering (voor hoofdinspecteurs met minstens 3 jaar anciënniteit via een intern examen). De selectieprocedure omvat cognitieve proeven, een fysieke proef, een dissertatie (opstel), een selectiegesprek en een medisch onderzoek.
Wat verdient een politiecommissaris in België?
Het officiële portaal Jobpol omschrijft het salaris als « aantrekkelijk », maar publiceert geen exacte barematabel. Niet-officiële bronnen noemen een indicatieve vork van € 4.000 tot € 5.500 bruto per maand voor een benoemde commissaris. De officiële voordelen omvatten 32 verlofdagen, 100% terugbetaling van het openbaar vervoer en gratis medische verzorging.
Wat is de hoogste graad bij de Belgische politie?
De hoogste graad binnen het officierskader van de Belgische politie is die van Eerste hoofdcommissaris van politie. De hiërarchie van het officierskader omvat, van laag naar hoog: Aspirant-politiecommissaris, Politiecommissaris, Eerste politiecommissaris, Hoofdcommissaris van politie en Eerste hoofdcommissaris van politie.
Welke graden bestaan er bij de politie in België?
De Belgische politigraden zijn ingedeeld in drie hoofdkaders: het officierskader (Aspirant-CP, Commissaris, Eerste commissaris, Hoofdcommissaris, Eerste hoofdcommissaris), het middenkader (Hoofdinspecteur, Eerste hoofdinspecteur) en het basiskader (Inspecteur, Eerste inspecteur). Daarnaast zijn er het kader van agenten van politie en, bij de federale politie, het kader van beveiligingsagenten van politie.
Wat is het verschil tussen een commissaris en een politie-inspecteur?
De politie-inspecteur behoort tot het basiskader (operationele terreinfuncties) en vereist een diploma hoger secundair onderwijs. De commissaris behoort tot het officierskader (management- en leidinggevende functies) en vereist een masterdiploma. De commissaris beschikt over de hoedanigheid van OGP en OBP en kan een volledige zone of directie leiden, terwijl de inspecteur hoofdzakelijk terreinopdrachten uitvoert.
Welke graad heeft een commissaris in België?
In België is de politiecommissaris (afgekort CP) een graad binnen het officierskader van de Geïntegreerde Politie, ingevoerd bij de politiehervorming van 1 januari 2001. De graad bevindt zich boven die van hoofdinspecteur en onder die van hoofdcommissaris. Na 13 jaar graadanciënniteit wordt men automatisch « Eerste politiecommissaris ».
Is de selectieprocedure voor politiecommissaris moeilijk?
De selectieprocedure is zeer selectief en omvat opeenvolgende proeven: cognitieve vaardigheidsproeven (abstract, numeriek en verbaal redeneren), een functioneel hindernissenparcours en krachtproef, een geannoteerd opstel (dissertatie), persoonlijkheidstesten, een medisch onderzoek en een antecedentenonderzoek. Een kandidaat mag maximaal 5 keer deelnemen aan de selectieprocedure voor dit kader.
Wat zijn de doorgroeimogelijkheden voor een politiecommissaris?
Na 7 dienstjaren kan een commissaris het directiebrevet behalen en bevorderd worden tot hoofdcommissaris van politie. Hij kan eveneens korpschef worden van een lokale politiezone, een gespecialiseerde directie binnen de Federale Politie leiden, of na 13 jaar graadanciënniteit doorgroeien naar de titel van Eerste politiecommissaris.
Bronnen
Sluit je aan bij de kandidaten die zich voorbereiden met Policier.be.



